Anneleri Anlamak İçin Küçük Sırlar

 Yaşımız ne olursa olsun, konumumuz ne kadar yükselirse yükselsin, anneler için biz çocukların görünümü altı yaşını pek te geçmez. Bunu kötü bulan insan sayısı daha fazladır. Artık bir yetişkin olduğumuzu, bize de büyük muamelesi gösterilmesi gerektiği gibi bir çok gerçeği ispat yoluna başvurur ve annelerimizi kırarız.
Birde şöyle düşünelim. Ne kadar büyürsek büyüyelim, bir tarafımız annelerimizi görünce şımarıp küçülüvermez mi? Dışarıda bir yerlerde hayat bize zor anlar yaşatınca içimizden kopan çığlık “ anneciğiiiimm” olmaz mı? Ve ya bütün kaprislerimizi, tafralarımızı, inatlarımızı annelerimiz çekmiş ve çekiyor değil mi? Ve her ne olursak olalım onun gözünde hep süperrr değil miyiz?
O zaman bırakalım bize biraz çocuk muamelesi yapsın. Bırakalım güzel yemeklerini bizim için hazırlasın. Bırakalım hasta olduğumuzda dünyanın öbür ucunda bile olsak konuş gelsin. Ona büyüdüğümüzü anlatmak yerine onun hala sevgisine ve ilgisine bayıldığımızı söyleyelim. Onun çocuğu olmaktan, böyle küçülüverip şımarmaktan, nazlar edalar yapmaktan zevk aldığımızı söyleyelim.
Her yerde büyüğüz zaten . kendi evimizde, işyerinde, alışverişte, annelikte, eşlikte, arkadaşlıkta, ablalıkta. Bir tek yerde çocuk kalma şansımız var o da annemizin yüreğinde. Orada da büyümeyiverelim, keyfini çıkara çıkara yaramazlıklar yapalım.