Üvey Anne ya da Babaya Sahip Çocuklar

 Herkesin bildiği bir gerçek, çocuklar anne ve ya babalarını paylaşmayı sevmezler. Eve gelen yeni anne ve ya baba, diğer ebeveyni paylaşmak anlamına gelir ilk önce. O zamana kadar kendisine ait olduğunu, kendisi için yaşadığını ve kendisinden başka hiçbir şey düşünmediğini zannettiği anne ya da babasının, artık bir başkası ile yaşamaya karar vermesi çocuğa genellikle ağır gelir. Yeni anne ve ya baba çocuğa bir rakip gibi görünür. Bu bir zaman meselesidir. Bir çok yetişkin bu konuda oldukça zorlanır. Çocuğunu yeni ailesine alıştırmak, onu yeni bir anne ve ya babaya adapte etmek, birlikte güzel ve mutlu bir yaşam sürmek ilk başlarda hayal gibi gelir. Fakat zaman çocukla yeni yetişkinin arasında ya güçlü bir bağ kurar, ya da yıkılmaz köprüler. Bu hem çocuğun, hem de yeni anne ve ya babanın eseridir.
Çocuğa zaman vermek, anlayış göstermek, tarafsız davranmak, konuşup anlatmaya ve durup dinlemeye çaba göstermek gerekir. Bu meseleyi çok büyütmesine izin vermemek ve sanki dünyanın sonuymuş gibi davranmasını engellemek için çocuğa zoraki bir birliktelik yaşatmaya çalışmamak gerekir. Bu tür konularda mutluluk biraz geriden gelir. Çocuğun doğasında bir şeyleri çabuk unutmak ve başka şeylerle ilgilenmek vardır. Bunu bir avantaj olarak kullanmak faydalıdır. Ona mutlu bir yuva, mutlu bir evlilik ve mutlu bir yaşam sağlamak, zaman içerisinde tüm taşların yerine oturmasını sağlayacaktır.