Doğa ve İnsan

 Doğa öyle güçlü bir yapıya sahip ki, bir çok farklı ve kötü etkinin üstesinden gelmeyi başarıyor. Biz insanlar doğayla her daim dost olabilsek, bugün çok daha sağlıklı ve mutlu varlıklar olabilirdik. Çünkü aslında doğa kendi içinde saklamış olduğu bütün sırları bizlerle paylaşmaya her zaman hazır olmuştur.
Bir bitkinin canlılar üzerindeki yararları saymakla bitmiyor. Bir akarsuyun içerisindeki mineraller bir çok hastalığa iyi gelebiliyor. Düşündüğünüzde çok tuhaf gelebilir ama bazı yerlerdeki çamur bile insanların  hastalıklarını iyi edebilecek güce sahip.
Oysa biz sahiplenmek adına bir çok kaynağı kurutuyoruz. Bir çok yeri kendimize mal ediyoruz. Ve doğa parsel parsel bölünüp, satılıyor. Ağaçlar kesiliyor, bitkiler kökleniyor. Evine gölge yapıyor diye bir dut ağacını kökünden kesivereni görmediniz mi? Bahçesine sinek topluyor diye meyve ağacını devireni? Ve ya hiçbir şey yok iken bu ağaç nasıl yanar diye merak edip, ormanı yakanı da mı duymadınız?
Bir karınca sürüsü bile toprağın altında kendisine bir mevsim yetecek bir alan bırakıyor. Bize 500 mt2 evler dar geliyor. Bir insanın ebadı nedir diye düşündünüz mü hiç? Kaça kaçlık bir alan kaplar diye sordunuz mu? Belki 2’ye 2’lik bir alan bile kaplamayan insan 70mt2’lik alanlara dar diyor. İki odası olan eve sığmıyor. Kapıyor araziyi, yetmiyor, kesiyor ağacı, bitmiyor, kurutuyor dereyi, olmuyor, öldürüyor hayvanı. İnsan yaşasın diye doğa çalışıyor sanki. Ama insan bilmiyor doğa yaşasın diye çalışmazsa insan, yaşayacak bir parça bile toprak kalmıyor.