Evliliği Neler Öldürüyor?

 Biliyorum biraz karışık oldu. Ama şimdi ne demek istediğimi anlayacaksınız. Bir çoğumuz isteyerek ve severek evleniriz. Evlilik öncesinde ve ilk dönemlerinde neşe içinde bütün olumsuzluklara göğüs gererek ilişkimizi keyif içinde sürdürürüz. Ama sonra bütün büyü bozulur. Tercihlerimiz konusunda şüpheye düşeriz. Evliliğimizi ve ilişkimizi sorgulamaya başlarız. Aslında bu ilk hatadır ve genellikle arı kovanına çomak sokmak ile aynı şeydir. Çünkü mükemmel evlilik ve ya ilişki diye bir şey yoktur. Onu mükemmel gören bizizdir. Ve bakış açımızı aydınlıktan, önce biraz alaca kalanlığa ve sonrada zifiri karanlığa çeviren yine bizim yüreğimizdir. İnsanlar her şeyi görmek istediği gibi görür. Bir ilişki aslında başta neyse sonda da odur. Bunu değiştirip, farklı kılıflara sokan biziz.
İşte evlilikleri ilk önce yaralayıp, sonra da öldüren şey budur. Evliliğimizin ve ya ilişkimizin seyrini kendi taleplerimize göre değiştirmeye çalışmak, onu bir kalıba ve ya genel hatlarıyla mükemmel olduğuna inandığımız filmlerdeki evliliklere çevirmeye çalışırken hem biz yıpranırız, hem de karşımızdakini yıpratırız. Halbuki doğal seyrinde ilişkiler, birlikte olmaktan keyif alan iki insanın mutlu beraberliğinden ibarettir. Gerisi teferruattır.
Evlilikleri öldüren ikinci konu yine tercihlerimizden kaynaklanır. Evliliğin ardından çiftler, ya kendi kararları ile ya da karşısındaki kişinin baskısı sonucu iki tercihten birini yaparlar. İlk tercih her şeyi birlikte yapmak, her an birlikte olmak ve her türlü adımı beraber atmaktır. İkincisi ise herkesin kendi hayatı olduğu ve herkesin evliliğinin dışındaki sosyal hayatını tek başına sürdürmesi kararıdır. İlki bir süre sonra boğucu olmaya başlar, ikincisi ise evlilikleri aynı evi ortak kiralayan iki ev arkadaşının düzeyine getirir. Eğer o tercihler belirli bir dengede tutulup, birlikte ayrı bir hayatı karma bir hayata dönüştürebilirseniz evliliğin ölmesine ve sizin de cinayetten yargılanan bir suçlu olmanıza gerek yoktur.