Kadınlar Neden Ağlar?

Aslında kadınlar da sevmez çoğu zaman ağlamayı. Ama en çok ta yenildiklerinde ağlar onlar. Hayata karşı, zamana karşı, sorumluluklara ve ya sorunlara karşı. Aslında çok dirençlidirler. Dişlerini sıkarlar, üzerlerine aldıkları işleri hakkıyla yaparlar. Ama bir an gelir, küçük bir çocuk gibi savunmasız kalır benlikleri. Ezilirler kendi içlerinde, küçülüverir yetişkinlikleri. Kadınlar, çocuklar gibi ağlar içten içe. Sahip olmak isteyip sahip olamadıkları herşey için. Mutlu olmak için yola çıkıp, köşeyi döndüklerinde karşılaştıkları kırgınlıklar için. Eşleri için, çocukları, anneleri, babaları, kardeşleri, arkadaşları için. Bazen de kendileri için ağlarlar. Onlar ağlamayı, konuşmak kadar doğal sayarlar. Ağlayarak kendilerine ve herkese mutsuzluklarını anlatırlar. Yüreklerinden zihinlerine oradan da göz pınarlarına bağlı bir hissiyat kanalı vardır sanki. Hepsi birlikte hareket eder ve içlerindeki birikmiş kederi akıtıverirler.

Bırakın ağlasın kadınlar, ağlamayı beceremeyen, kendini dışa vurup, içindekini ortaya seremeyen herkes ve her şey adına. Çünkü ağlamaktan daha doğal bir ihtiyaç yok belki de, kadınlar için.