Kurbağa kalmadı,Herkes kendini prens sanıyor!

Kaç öpülecek kurbağa var!.

İzlediğimiz filmler,dinlediğimiz efsanevi hikayeler ve okuduğumuz romanlar gerçek olsa ne güzel olurdu.
Beyaz atlı prens ne zaman gelip beni alır diye hayal kurardık...
Beyaz atlı prensimizi bulacağız diyerek, Öpmedik kurbağa kalmadı. Buna bi çare bulmak lazım.
Dinlediğimiz masallarla, çocukluğumuzundan beri kandırılıyoruz. Bizi prenses kabul ettirdiler. İyi ki de inanmaşısız derken lap diye prenses olmuşuz!
Romantik yakışıklı ormanlık alandan atıyla beraber koşarak gelip, Bizi götüreceklerinizi bekledik;)

Onu öptüğümüzde prense dönüşeceğine o kadar inandırılmışız ki, Kurbağaların prense döneceğini sandık!
Herşeyin masal olduğunuzu seneler geçerken anlıyor insan... Peki ne değişti, Tabii birşey değişmedi. İnadına inanmak istemedik, ve hala hayalin peşinden gidiyoruz.

Partner ilişkilerinden hep aynı hatayı yapıyoruz.Değişeceğini ve düzeleceğini sanıyoruz. Problemlerin üstünü örtünce, yok olduklarını bittiklerini umit ediyoruz.
Çok sevildiğimize ve aldatıldığımıza inanmak, gerçeklerle yüzleşmekten daha da kolay gelmektedir.
Sosyal toplumda bi konumumuz var ise,hiç konduramıyoruz. Kan kusup kızılcık şerbeti demek adet olmuş, En çok kendi kendimize yalanlar söylüyoruz.

Niçin mutsuz olduğumuz ilişkileri sürdürüyor.Yaralanmış evliliklerini tam hızla devam ettiriyoruz.? Halen içimizde büyümeyen bi çocuk mu var?
Dirençimizi ve irademizi koruyarak düzeleceğine inanmaktayız!..



Soruların cevaplarını, partnersel ilişkilere özel olmakla beraber, yaşadıklarımızdan ders almayı öğrenemiyoruz.
İhanet oklarını bir defa yedikten sonra, sanki diğer oklar açıtmayacakmış gibi yaşıyoruz.
Hayat şartlarının mı, Egomuzun mu kurbanı oluyoruz kimse bilmiyor!

Aslında işin acı tarafı da prens niyetine öptüğümüz kurbalara benzemeye başlıyoruz. Bi gün geliyor bizde başkasının kurbağası oluyoruz! Ayna da ki yüzümüzden korkuyoruz!Hep yorgun savaşcı gibi hissediyoruz kendimizi...
Zaman genclik gibi akıp gidiyor. Boşa harcanmış kaç ömürü yok oluyor kim bilir...
Sihirin gerçekleşmesi için kurbağa öpmekten sıkıldık! Ve işin en kötü tarafı o kadar kurbağa öptükki!
Şimdi hepsi kendini prens sanıyor...