Sanal Aşklar... Sahici Sonlar...

Gün "Sanal Alem" günü... Durum böyle olunca.. Aşk'ta "Sanal" oluyor... Olabiliyor yada...


Birinci Boyut:
Klavyenin başında 10 parmak..
Her zaman yada her durumda hepsi de kullanılmıyor belki... ama...
Belki rastgele açılmış bir kanal televizyonda, gözucu bakışlar atılıyor sadece ekrana...
Parmaklar ağrıyor yazmaktan, arada gevşetme hareketleri...
Şık.. şıkışıkı şıkı.. şıkşıkşıkşık....şıkkkışıkışıkışıkışıkı....
Tuşların dili olsa "vurma kafama, ben sana vuruyor muyum, sakin ol" diyecek..
Öyle bir hız var ortada...
Eskiden "10 parmak daktilo kullanabilirlik" iş bulma imkanı idi..
-hey gidi günler mi yazmalı acaba buraya-....

İkinci Boyut:
"kameramı tamire gönderdim, sen aç..."
"beni beğenmemenden endişe ediyorum" 'un Türkçe meali...
Yüksek ihtimalle abartılmış "hobi'ler.....
Azaltılmış kg'lar..cm'ler
Biraz renklendirilmiş gözler...
Espiri dolu sohbetler..bitmeyen uzun uzun uzun uzun...
Sabahın ilk ışıklarını beraber görüyor olmanın romantik cümleleri, belki bazen farklı şehirlerde....
Ertesi gün meşguliyetlerini kıskanmak, hiç hakkı olmadığını vurgulayarak...

Ve ...
Son Boyut'tan Bir Önceki Boyut:
Verilen cesaretli sözler...
Daha önce hiç.....hiç..
Görmediğin,
Dokunmadığın,
Duymadığın...
Ne farkı var özlemenin...o'nu... "Etruyderguv" sebzesini özlemekten..?!?
"Bizimki çok farklı" yalanına, inandığına.. inanmamak bir türlü....
Geçmeyen zaman bir türlü.. kavuşmak için, sonunda...

Son....:
:)